Peygamber efendimiz (s.v.s)  insan vücudunda bir et parçası bulunduğundan, bu sağlam ve sağlıklı olursa bütün vücudun sağlam olacağından, bu bozulup rahatsızlandığı takdirde de tüm vücudun bozulacağından bahsederken bir tıp doktoru olarak değil, "gönüller tabiibi"olarak konuşmaktadır. O halde insanı içten içe kemiren, huzurunu kaçıran, davranış bozukluğuna ve Gönül rahatsızlığına sebep olan manevi hastalıkların ve kötü huyların en önemlilerinden biri olan öfkeden bahsedeceğim.

Öfke nedir? 
Öfke bir çeşit Ateş kıvılcımıdır. Benzetmek uygun olursa küllerin altına gizlenen ateş közleri gibi, insanın kalbinin kıvrımlarda gizlidir. Öfke ateşi, kur'an-ı Kerim'de bahsedilen ve kötülüğü emreden anlamına gelen "nefs-i emmare"nin bir görüntüsüdür. İnsanın, Allah' ın rahmetinden uzaklaştırılmış şeytan ile arasında bir bağlantı vardır. İşte öfkenen insan, öfkenin tesiri vücudunda kendisini göstermeye başladığı andan itibaren, dizginlerini şeytanın eline vermiş, iradeyi ona teslim etmiş olur. Araf suresi 12.ayette ifade edildiği gibi şeytan ateşten, Hz Adem ise topraktan yaratılmıştır. 

Toprak, mütevazi oluşum ve sakilliğin temsilcisi iken, ateşin özelliği ise hiddet ve parlamadır. Nefsini görüp, kontrol etmesini bilen insanda sakinlik ve olgunluk hali ağır basarken, öfkesine yenik düşen kimse ise âdeta şeytanla özdeşleşmiş olur.

Öfke,  manevi zayıflığın, inancın yetersizliğinin, karakter ve ruhun ölçüsüzlüğünün ürünüdür.

Akıllı kişi öfkenin kötü sonuçlarını ve kendini tutmanın faydalarını dikkatle düşünür, böylece bu ateşi mümkün olan her çabayla kalbinden söndürmeyi kendine görev edinir. Öfkesini tahrik eden mal, şeref ve benzeri sevgileri kalbinden temizler.
öfke, insanın zayıflık ve liyâkatsizliğinin de bir göstergesidir. Aklî dengenin kısmen zaafa uğramasıdır. Çünkü öfke gelince akıl baştan gider. Nitekim cinayet ve zulümlerin büyük çoğunluğu, öfke neticesinde meydana gelmiştir.
Hakîkaten öfke, şeytanın işini kolaylaştıran en mühim insânî zaaflardan biridir.

 İnsan öfkelendiğinde şeytan, bir çocuğun topla oynadığı gibi o kimseyle oynamaya başlar.
En akıllı insan, öfkesine hâkim olabilen kişidir. Yani öfke, aklın en büyük düşmanıdır. Nitekim:
“Öfke gelir göz kararır, öfke gider yüz kızarır.” denilmiştir.

Zira öfke denizi kabaran bir insanın, kendine hâkim olabilmesi çok zordur. Bu sebeple Peygamber Efendimiz, bu dirâyeti gösterebilen mü’minler için şöyle buyurmuştur:
“Yiğit dediğin, güreşte rakibini yenen kimse değildir; asıl yiğit, kızdığı zaman öfkesini yenen adamdır.” (Buhârî, Edeb, 76)
Ebu’d-Derdâ (r.a.), Resûlullah Efendimiz’e:
“–Bana Cennet’e götürecek bir şey öğret!” deyince; Fahr-i Kâinât Efendimiz kendisine:
“–Öfkelenme!” buyurmuştur. 

Kur'an-ı Kerim'de, kendilerine özel bir cennetin sunulacağı, takva sahibi müminlerin en dikkat çekici özelliklerinden birinin de "öfkelerini yenmek"olduğu vurgulanmıştır. (Ali İmran 133 134)

Bir sonraki yazımızda öfkeyi tedavi etmenin yollarından bahsedeceğiz inşeallah.

Selam ve dua ile..